For one Meal

by Surajate Tongchua

14 Jan – 10 Feb 2017

     ในสถานการณ์ปัจจุบัน หากจะกล่าวถึงคำว่าระบบทุนนิยมนั้น ย่อมสามารถถูกตีความได้อย่างหลากหลาย ไม่ว่าจะในความหมายของการเงิน  เศรษฐกิจสังคม  การเมือง ยังอาจหมายรวมไปถึงชนชั้นทางสังคมได้อีกด้วย

     ในมุมมองของตัวผม ความหมายหรือเนื้อหาที่ถูกตีความนั้นไม่ใช่ประเด็นหลัก หากแต่ตัวผมให้ความสนใจกับคำถามที่ว่า ทำไมคำว่าระบบทุนนิยมถึงได้มีพลังและอำนาจในการต่อรองในสังคมได้อย่างมากมาย หากมองดูผิวเผินคำๆนี้เหมือนจะไม่สลักสำคัญอะไร แต่กลับเปี่ยมไปด้วยนัยยะและความสำคัญในการขับเคลื่อนอย่างยิ่งยวดทำให้มนุษย์ในปัจจุบันต่างดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดภายใต้การขับเคลื่อนของระบบทุนนิยม

     สำหรับโครงการ “For one Meal”  นี้เป็นเสมือนพื้นที่ทางศิลปะที่ใช้แสดงความคิดเห็น คำถามและคำตอบเพื่อความหลากหลายของผลลัพธ์กับคำว่า “อาหารหนึ่งมื้อ” ซึ่งได้สอดแทรกความคิด ความสามารถ การบริโภค คำนิยามของคำว่าบริโภค ปัจจัยภายนอก ซึ่งในที่นี้อาจหมายถึง ประเภทของอาหาร ภาชนะที่บรรจุ เวลา โอกาส สถานะ สถานที่และความต้องการในการบริโภค นอกจากนี้ยังมีปัจจัยภายใน ซึ่งได้แก่ ความหิว ความอดอยาก  ความขัดสน วิถีในการดำรงชีวิต สถานะ ความสะดวกสบาย ความบันเทิงทั้งภายนอกและภายในหรือความอยาก

     ปัจจัยเหล่านี้นำตัวผมไปสู่การตั้งคำถามเพื่อหาความหมายที่แท้จริงของอาหารหนึ่งมื้อว่าเพราะเหตุใดจึงมีความเชื่อมโยงกับบริบทในมุมกว้าง เช่น ทางสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิตและตลอดจนสื่อต่างๆอาหารหนึ่งมื้อนั้นได้ส่งผลต่อวิถีชีวิตของพวกเราอย่างน่าเหลือเชื่อและยังสามารถเป็นตัวชี้วัดความเหลื่อมล้ำทางสังคมได้อีกนัย

     ระบบทุนนิยมมีผลกระทบต่อชีวิตเราในแต่ละวันไม่มากก็น้อย และในขณะเดียวกันระบบนี้ยังได้แทรกซึมเข้าไปในวิถีชีวิตของเราจนได้กลายเป็นความเคยชินของมนุษย์ไปเสียแล้ว

     โครงการ “For one Meal” นี้ได้ถูกรังสรรค์ขึ้นภายใต้การคิดและออกแบบอย่างหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของวัสดุ ถ้อยคำ การนำเสนอ และรวมไปถึงจำนวนของชิ้นงานที่เชื่อมโยงกับนัยยะทางสัญลักษณ์  บางครั้งมีการใช้รูปทรงที่เป็นที่คุ้นเคยในชีวิตประจำวันและนอกจากนี้ยังมีการนำเอารูปภาพจากสื่อสังคมต่างๆมาใช้ เพื่อกระตุ้นเนื้อหาและความคิด ซึ่งอาจนำไปสู่การสร้างกระบวนการการับรู้ในพื้นที่ทางสังคมได้กว้างขึ้น

สุรเจต ทองเจือ / 2559

Nowadays, speaking of capitalism may be interpreted as a financial economy, politics or social classes. In my opinion, those are not the points. I have focused on the question why capitalism is such a powerful to negotiation. It seems not important, but indeed it is. Human needs to struggle to survive under capitalism system for their living.

So, “For one Meal” project will be an area to widen questions and answers for new coming comments on one meal about idea, ability, consuming alternative, consuming definition, external factor which includes type of food, container, time, chance, circumstance, place and demand of consumption, internal factor which contains hunger, starvation, shortage, lifestyle, circumstance, convenience and inner and outer entertainment or desire. Those factors lead me to seek for the meaning of what one meal definitely means, why one meal gets involved in wider context such as society, economy, culture, tradition, lifestyle and even media etc. One meal can affect to our life cycle and even can be an indication social inequality of human. Capitalism has a huge impact to our daily life, in the same time, it infiltrates to our lifestyle and turn into human familiarity.

This project is created in variety of design, materials, wordings, presentation and number of works which refers to hidden symbol. The forms that used easily seen in our daily life as well as image brought from social media to urge conceptual context might effect to the perception in broader social area.

Surajate Tongchua / 2016

สำ(ห)รับหนึ่งมื้อและอีกครึ่งหนึ่งสำหรับศิลปะร่วมสมัย
For one meal and the other half for Contemporary Art
Chol Janepraphaphan / 2017

ทุกครั้งที่เรามองไปในมื้ออาหารแต่ละมื้อเราจะพบเรื่องเล่ามากมายสะท้อนสถานภาพของผู้รับประทานอาหารในมือนั้นๆ มากกว่านั้นยังบ่งบอกถึงสภาพการณ์ทางสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม การดำรงชีวิต ความเป็นมาของท้องถิ่น รวมไปถึงสภาพอากาศและสภาพภูมิศาสตร์ แต่เมื่อพูดถึงการเสพงานศิลปะในทุกๆ วันที่เราดูข่าวจากโทรทัศน์ หรือโซเชียลมีเดีย บ่อยครั้งที่ศิลปินหลายคน พยายามวิพากษ์ถึงทุนนิยมหรือบริโภคนิยมด้วยท่าทีที่ต่อต้าน ไม่เห็นด้วย ศิลปินบางคนมองว่าโลกศิลปะเป็นพื้นที่ของคุณธรรมบางชนิดที่ควรจะร่วมดูแลรักษาให้โลกดีขึ้นหรือเป็นสื่อที่ใช้ยกระดับจิตใจผู้คน กระนั้นศิลปะก็ยังเป็นสิ่งที่ผู้ชมหลายคนยัง “กินไม่ลง” ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ในขณะที่ภาพความเป็นจริงศิลปะร่วมสมัย ผูกพันกับกระแสบริโภคนิยมมาอย่างยาวนานและแนบเนียนอย่างเป็นธรรมชาติเสียด้วยซ้ำ ซึ่ง “ความแนบเนียน” ของดำรงอยู่ นี่เองกำลังสะท้อนผ่านผลงานหลายๆ ชิ้นของสุรเจต ทองเจือ ในฐานะศิลปินรุ่นใหม่ในโลกศิลปะร่วมสมัยและโลกความเป็น จริงที่ขาดแคลนแร้นแค้นไม่ต่างกัน . . .  < read more TH/ENG >