Eternity

An Exhibition by six artists from Thai – French

Pinaree Sanpitak, Imhathai Suwatthanasilp, Jiratchaya pripwai,

Triny Prada, Agathe de Bailliencourt and Myriam Omar Awadi

Curator : Christine Schreyer and Chol Janepraphaphan

9 – 30 March 2013

“Eternity” คือ นิทรรศการที่เป็นจุดนัดพบกันระหว่างศิลปินหญิงจากไทยและฝรั่งเศส ด้วยรูปแบบและความคิดที่ร่วมสมัยได้สะท้อนในเห็นกระบวนการจัดการทางความคิดของพวกเธอที่ดูราวกับดำเนินอยู่บนวิถีทางศิลปะที่ดำเนินอยู่ในห้วงแห่งเวลาราวกับไม่เคยมีจุดเริ่มต้นและไร้จุดสิ้นสุด

Eternity นิทรรศการผลงานของศิลปินหญิงที่เต็มไปด้วยบรรยากาศและสุนทรียะแห่งความรู้สึกที่เผยให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างร่างกาย ความรู้สึกนึกคิดของพวกเธอและโลกภายนอก ร่องรอยการเหลื่อมซ้อนทับกันทางพื้นที่และเวลาของงานศิลปะและชีวิตจริง ซึ่งทักษะพิเศษของพวกเธอได้ผสานทำให้เห็นว่าพื้นที่ชีวิต เพศสภาพ และศิลปะสามารถร้อยรัดเข้าด้วยกันอย่างแนบเนียนและงดงามในโมงยามแห่งวันเวลาที่ดำเนินเรื่อยไป

—–

Triny Prada กับผลงานจิตกรรมที่สร้างภาพสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ดูคล้ายเซลล์ และจุลชีวันด้วยการเย็บ และเคลือบการร้อยเรียงทั้งหมดให้ยึดติดเป็นชิ้นเดียวกัน ซึ่งบางชิ้นงานยังถูกพิมพ์ทับด้วยภาพแปลนของที่พักอาศัยชวนให้ขบคิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างการตอบโต้ในเรื่องของพื้นที่และการปักเย็บ

พินรี สัณฑ์พิทักษ์ เริ่มต้นนำเสนอรูปทรงทางร่างกายของผู้หญิงในงานศิลปะ โดยเฉพาะ “นม” ที่เป็นอวัยวะที่ผูกพันกับเรื่องราวทางเพศ ความเป็นแม่ ความสง่างาม อับอายและอำนาจ โดยเฉพาะเมื่อเรื่องราวได้ขยับสู่รูปแบบของการเป็นภาชนะและอาหารที่อุปมากับการ “เลี้ยงดู” ที่ซึ่ง “ความหิวโหย” ได้กลายเป็นข้อต่อรองอันทรงพลังที่ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะเข้าใจ และเข้าถึงได้เป็นอย่างดี

ภาพจิตรกรรมที่ได้รับการบันทึกอยู่ในสมุดเล่มเล็กของ Myriam Omar Awadi อันเป็นร่องรอยบันทึกความความสัมพันธ์ด้วยภาษาภาพอย่างฉับพลัน ให้ความสำคัญกับชั้นผิวของความรู้สึกที่จับต้องไม่ได้ นอกจากนี้ภาพวาดวัตถุสิ่งของและร่างกายมนุษย์ขนาดเล็กยังเป็นสิ่งที่ต่อยอดให้เธอมีผลงานเป็นสื่อแสดงสด (Performance) อีกด้วย

อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ นำทักษะของการถักไหมพรมกิจกรรมที่ใช้สอยละเลียดเล็มห้วงเวลาอย่างมากมายมาประยุกต์ใช้กับเส้นผมที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ของชีวิตและการดำรงอยู่ เวลาของผู้หญิงจึงถูกถักทอให้เกิดเป็นพื้นที่ขยับขยาย และเติบโตในโลกศิลปะได้อย่างงดงาม

จิรัชยา พริบไหว นำเสนอระบบของเส้นที่ไร้กาลเวลาผลงานภาพวาดลายเส้นที่ถักทอขึ้นราวกับการซ่อมแซมส่วนชำรุดสึกหรอของความรู้สึก พร้อมด้วยจดหมายรักที่ถูกค้นพบ หลังการตกหล่นหลงลืมอันยาวนานของความทรงจำ

จิตรกรรมอักษรของ Agathe de Bailliencourt เมื่อวลี และถ้อยคำต่างๆ ได้ถูกเขียนซ้ำๆ เรียงและร้อยขึ้นบนระนาบ จนกลายเป็นภาพของพื้นที่ในความทรงจำ เป็นทิวทัศน์เสมือน หรือกระทั่งเป็นบางสิ่งที่ความในใจได้สร้างตัวตนจนกลายเป็นวัตถุ เป็นภาพและเรื่องราวที่ไม่ได้เป็นเพียงรูปแบบเชิงกวี แต่อุปมาคล้ายพื้นที่ซ้อนทับจำนวนมากที่จะทำให้เสียงของเธอดังก้องอยู่ในจิตรกรรม

“Eternity” is an exhibition of works by female artists from Thailand and France with an aim to reveal their artistic concepts and skills in the art world where women’s expertise is viewed with skepticism, especially in the area of art philosophy.

 

The six female artists represent the influential concept in women’s movement through the history of art since the 1970s, that handicraft and daily skills, such as note keeping, cooking, and sewing, should not be separated from the quality of being an artist, and the artistic value in women’s works should not be measured by the ability to achieve equivalent or better results in comparison with their male counterparts.

 

This is the exhibition from female artists who have overcome the discrimination; their works portray traces of overlap in space and time, while their unique skills prove that life, gender and art can sometimes coexist in the most subtle way. 

—–

Triny Prada has created the image of small living things which look like cells and microbes by sewing and coating to combine all arrangements into one piece. Some works also have house plans printed on to raise a question on the interaction between space and sewing activity.

Pinaree Sanpitak presents female physicality in her works, especially women’s breasts as the organ which associates with sexuality, maternity, gracefulness, embarrassment, and power. Stories are extended into the form of utensils and food as a metaphor of “feeding” when “hunger” has become a powerful tool for negotiation that most women are familiar with.

Paintings in a small book by Myriam Omar Awadi are immediate records of relationship through image language, focusing on layers of intangible emotions. These small-sized drawings of objects and human bodies are also developed into her performance works.

Imhathai Suwatthanasilp has applied the skill of crocheting, an activity which gradually consumes innumerable fragments of time, with human hair, the symbol of life and existence, as women’s time is woven into an exquisitely enlarged space in the art world.

Jiratchaya Pripwai presents a timeless linear system through drawings of lines being woven as if to fix the broken elements of feelings, combined with love letters which were discovered from a long forgotten memory.

Text paintings by Agathe de Bailliencourt, phrases and words are repeatedly written and arranged on the flat plane to create images of space in memory, virtual scenery, or even recollections being materialized into objects. These images and stories are not only in poetical form, but also a metaphor of numerous overlapped spaces echoing her voice in the paintings.

GALLERY