It’s not only to be mentioned but to be seen.
10 ปากกว่า ไม่เท่าตาเห็น

 

Gallery’s 20th Anniversary

Period 1 : THE EYE
11 June – 30 July 2016

THE EYE

“ ตอนแรกซื้องานศิลปะเพราะเห็นแล้วถูกใจ เท่านั้นเอง…”

ตั้งแต่แรกผมชอบตามดูงานศิลปะของศิลปินที่ชื่นชอบ ทั้งๆที่ไม่เคยเจอตัวศิลปินเลย คนแรกที่ติดตามอยู่นานเป็นปีคือพี่ นิติ วัตุยา เห็นงานยุคแรกคือ ‘ชุดเจ้าพระยา’ ที่เพลินจิตแกลเลอรี ตั้งอยู่ที่เพลินจิตอาเขต สีแยกถนนวิทยุ ปี 2520 ยังจำได้ว่าเป็นงานสีน้ำมัน รูปเรือขุดทรายสีดำลำใหญ่ แล้วความชอบในตอนนั้น ก็ทำให้ผมอยากรู้เรื่องศิลปะ อยากติดตามงานศิลปะเรื่อยมา

ต่อมาโชคดีได้ทำงานที่หอศิลป์ พีระศรี ได้เห็นงานศิลปะทุกวัน เจอศิลปินทุกวัน ได้ฟังเรื่องที่ศิลปินเล่าเป็นความรู้ ก็ยิ่งทำให้เห็นคุณค่าเเละความพิเศษของศิลปะในหลากหลายรูปแบบ ตอนนี้เองผมเริ่มมีงานสะสมแล้ว เป็นงานที่ศิลปินให้มาจากการทำงานร่วมกันบ้าง และซื้อเองเพราะความชอบตามกำลังที่ซื้อได้ แต่พอผ่านไปเหตุผลมันมากกว่าความชอบ ผมอยากเฝ้ามองการเติบโตของศิลปินไปด้วย

 

อีกเหตุผลหนึ่งคือ ศิลปินรุ่นใหม่มีปัญหาว่าเขาไม่มีที่แสดงงาน หรือแสดงงานแล้วขายไม่ได้ เพราะฉะนั้นสิ่งผมทำคือซื้องานของเขามาเก็บ ซึ่งก็ไม่ได้ซื้อทั้งหมด ไม่ได้ซื้อเพื่อเก็งกำไร แต่ซื้อเฉพาะงานที่รู้สึกถูกใจจริงๆ และถึงแม้ทุกวันนี้ ศิลปินบางคนที่ผมเคยสะสมงานไว้ตั้งแต่อดีตจะไม่ได้ทำงานศิลปะต่อก็ไม่เป็นไร… เพราะเวลาดูงานของเขา ผมก็ยังชอบเหมือนวันแรกที่ซื้อมา”

 –

 นำทอง แซ่ตั้ง / 2559

“I bought artworks just because I was attracted..”

At the beginning, I had been following many art exhibitions of my favorite artists even if I had never met them in person. The first artist that I had been following for a year was Niti Wattuya. “Chaopraya” was the first series of his painting I saw at Ploenchit Gallery. It was located in Ploenchit Arcade. In 1977, I remembered that I appreciated his big black sand boat painted with oil color and that painting had inspired me to gain knowledge about art and follow the art movement all along.

Later on I worked at Bhirasri Institute of Modern Art. I had seen artworks and met artists everyday. We had conversation and I gained art knowledge from them. This experience made me see the value and what distinctiveness of each art piece. At that time I started to collect artwork. Some work was received when I was working together with the artist while the others were bought by myself if I could afford it.

When time passed it was not only attraction to that piece of art but I would like to follow the growth and development of the artist himself. For example, young artist case, I would like to support the artists who could not sell their works or could not find a venue for exhibition.  I collect some of those works not for investment reason but I am attracted to the work. Today every work in my collection since the beginning still attracts me as the day I bought it, even though there is no longer the artist who created that work or the artist stops working as an artist.”

Numthong Sae Tang / 2016

More information : Numthong Gallery